[es] [pl] La niñez del postconflicto.
Nadie podía entrar estos
pueblos en la zona roja de los Montes de María. En la madrugada del 17
de enero de 2001 los paramilitares en camionetas llegaron a Chengue,
zona de las Farc 37, llamaron a todos los habitantes a la plaza para
inscribirse en el sistema y empezaron a matar todos los hombres,
asesinaron sus víctimas golpeando les en la cabeza con morteros de
hierro, también usaron cuchillos y machetes. Violaron las mujeres. Los
niños
todo lo miraban - así se quedó La Masacre de Chengue en la memoria del dueño de la única tienda en el pueblo.
El delito fue declarado como de lesa humanidad. La fiscal del caso fue asesinada.
Hoy los habitantes están intentando vivir normal. Tienen también sus
festivos, pero la tienda en el pueblo no vende nada de bebidas
alcohólicas. Las nubes del 17 de enero del 2001 se mezclaron con los
humos de las casas quemadas. Hoy por el parque, en pleno sol los niños
regresan de la escuela.
[PL] Dzieci epoki post przemocy. Nikt
nie mógł wjechać do wiosek, tzw. czerwonej strefy w górach Montes de
Maria. O świcie 17 stycznia 2001 r. do wioski Chengue, strefy frontu 37
Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kolumbii, wyjechało kilka ciężarówek z
kilkudziesiecioma para militarnym. Wezwali wszystkich mieszkańców na
centralny plac pod pretekstem komputerowego spisu ludności. Zamordowali
wszystkich mężczyzn. Na placu był wielki kamień, kladli na nim głowy
ofiar i uderzał rzelaznym młotem. Używali też noży i maczet. Gwalcilu
kobiety. Wszystko odbywało się w obecności dzieci. - w ten sposób
masakra Chengue zapisała się w pamięci właściciela jedynego sklepu w
wiosce.
Zbronia ta została uznana za zbrodnię przeciwko ludzkiści. Prokurator, która zajmowała się sprawą, została zamordowana.
Dzisiaj mieszkańcy Chengue próbują żyć normalnie. 27 stycznia 2001
chmury mieszkały się z dymem spornych domów. Dzisiaj przez plac
centralny w pełnym słońcu, dzieci wracają ze szkoły.
Wenezuelska łódka pędzi po Manamo, jednej z odnóg Orinoko. Potem
podskakuje na falach zatoki Paria. Powoli oddala się ląd z szybami
naftowymi, zbliżamy się do południowego wybrzeża Trynidadu. Załoga i pozostałych kilkanaścioro pasażerów to Wenezuelczycy
uciekający w poszukiwaniu lepszego życia. W oczekiwaniu na kontrolę
graniczną ściskają w ręku zaproszenia i uczą się danych osób
zapraszających, których nie widzieli na oczy, bo poznali w internecie.
Trynidad i Tobago to wyspy oblewane z jednej strony wodami Atlantyku, a z
drugiej – Morza Karaibskiego. Po trzeciej wyprawie Kolumba miejscowe
plemiona zostały podbite przez Hiszpanów. Na przestrzeni wieków wyspy
były w centrum zainteresowania wielu potęg europejskich, ostatecznie
przeszły pod panowanie Anglików, by w drugiej połowie XX w. uzyskać
niepodległość. W XVII w., na krótko, Tobago było nawet... ciąg dalszy w Poznaj Świat, kwiecień 2020, str. 62
